Ζωή Βαλάση
Ο Ζαχαράκης
ένα λαϊκό παραμύθι με παραδοσιακούς σκοπούς και τραγούδια





Παραμύθι μύθι μύθι
το κουκί και το ρεβύθι
που το κάνουνε στραγάλι
να το τρώνε οι μεγάλοι
που το κάνουν μπεμπεμπλιά
να το τρώνε τα παιδιά.
Αρχή του παραμυθιού καλησπέρα σας...


Οργανικοί σκοποί και τραγούδια, δανεισμένα από τη μουσική μας παράδοση, μπλέκονται με την αφήγηση και το διάλογο του παραμυθιού. Στίχοι και μουσική αποχαιρετούν για λίγο το «φυσικό τους χώρο» και μπαίνουν σε μια άλλη διάσταση, όπου εκφράζουν τα συναισθήματα, τα πάθη και τις πράξεις των ηρώων μας.

Μέσα από ένα πάντρεμα λόγου, μέλους, ρυθμού και κίνησης στο σκηνικό χώρο συναντώνται ο προφορικός-λαϊκός μύθος, το παραδοσιακό μέλος-τραγούδι, ο παραδοσιακός χορός και τα όργανα. Όλα, ενορχηστρωμένα μέσα σε μια συνεχή ροή ακουσμάτων, κινήσεων και χρωμάτων.

 

Κείμενο: Ζωή Βαλάση
Θεατρική Διασκευή-Σκηνοθεσία: Βαλεντίνα Παπαδημητράκη
Σκηνικά-Κοστούμια: Έμμα Μολλέ
Μουσική Επιμέλεια: Χαρίτων Χαριτωνίδης-Βαλεντίνα Παπαδημητράκη
Φωτογραφία: Αθηνά Παραουλάκη - Γιούλα Βούλγαρη

Έπαιξαν οι ηθοποιοί:

Γιαγιά παραμυθού: Ειρήνη Λιοκουκουδάκη
Συμβουλάτορας: Πέτρος Γιωρκάτζης
Βασιλιάς: Κυριάκος Μερτζάνης
Μάγισσα-Καρακάξα: Σοφία Στυλιανού
Βασιλοπούλα: Αλεξία Φωτιάδου
Ζαχαράκης: Γιώργος Χαρωνίτης

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Χαρίτων Χαριτωνίδης γκάϊντα-φλογέρα
Βασίλης Ζιάκας ακορντεόν
Γιώργος Χαρωνίτης - Πέτρος Γιωρκάτζης νταούλι

Τραγούδι:
Ειρήνη Λιοκουκουδάκη

Ο «Ζαχαράκης» παρουσιάστηκε στο θέατρο Φούρνος για δύο συνεχείς χρονιές: 2002-3 και 2003-4. Παράλληλα, περιόδευσε σε σχολεία και Δήμους σε όλη την Ελλάδα και ταξίδεψε στην Κύπρο, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.